2023, ഏപ്രിൽ 21, വെള്ളിയാഴ്‌ച

മരം വെട്ടുന്നവൾ. നോവൽ. അദ്ധ്യായം രണ്ട്.




വേനല്‍ കുന്നുകയറിവന്നു.

മുരടിച്ചു മഞ്ഞളിച്ച പുല്‍നാമ്പുകൾ വാര്‍ദ്ധക്യത്തിന്റെ ജ്വരം കൊണ്ട് പുളഞ്ഞു.

ചുരുള്‍ വീണു മെലിയിച്ചെടുത്ത ഇലകള്‍ തായ്‌വേരുകളെ പൊതിഞ്ഞു വിലപിക്കുന്ന നേരം…

കുന്നുഞ്ചെരുവുകളിലെ കാഴ്ചവട്ടങ്ങൾ തേടി പാഞ്ഞുപോകുമ്പോള്‍  അറവുകാരന്‍ വളര്‍ത്തുന്ന ആടുകള്‍ മണികള്‍ കിലുക്കി ശബ്ദമുണ്ടാക്കി.


ആടുകള്‍ കൂട്ടത്തോടെ മേയുന്നത് കാണാന്‍ എന്തു രസമാണ്!

ഭ്രാന്തൻ കുന്നിൻ്റെ ചെരുവില്‍ ഇനിയും ഇലകള്‍ പൊഴിക്കാന്‍ മടിച്ചുനില്‍ക്കുന്നൊരു കശുമാവുണ്ട്.

അതിന്റെ ചുവട്ടില്‍ ആമത്തൊണ്ടു പോലെയുണ്ട് ഒരു പാറ!

അതിന്റെ മുകളില്‍ കയറിയിരുന്ന് പാടാന്‍ പഴകിപ്പതിഞ്ഞ ഒരു മൈലാഞ്ചിപ്പാട്ടും ..!

സെയ്തലവി തൻ്റെ ശബ്ദം പതിഞ്ഞതാക്കി  പാടുമ്പോള്‍ കുറുമ്പന്മാരായ ചില കൊറ്റനാടുകള്‍ തലയുയർത്തുന്നു, മുരടനക്കി ശബ്ദമുണ്ടാക്കുന്നു!


ഓരോ ഞായറാഴ്ചകളില്‍, അല്ലങ്കില്‍ കല്യാണങ്ങളില്, ചിലപ്പോള്‍ വിരുന്നുകള്‍ക്കു വേണ്ടി കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും അപ്രത്യക്ഷമാവേണ്ടുന്ന ആടുകള്‍..

പകരത്തിനു പകരം പുതിയവ വരും ആ സ്ഥാനം കൈയേല്‍ക്കാന്‍..‍‍

‍എങ്കിലും പുതിയവക്ക് ചരിവോരം കാണിക്കാന്‍ പരിചയ സമ്പന്നരായവര്‍ അപ്പോഴും ആ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തില്‍ തന്നെ  കാണും എപ്പോഴും...


ഇന്ന് പുതിയ രണ്ടാടുകൾ കുന്നുകയറി വന്നിട്ടുണ്ട്.
സെയ്തലവിക്കു പഞ്ചായത്തു കൊടുത്തത്.
രണ്ടു ചെറു ബാല്ല്യക്കാരികൾ.
വെളുപ്പിൽ കറുപ്പിട ചേർന്ന് നിറപ്പെട്ട സെയ്തലവിയുടെ സ്വന്തം ആടുകൾ.

" സൈയ്തലവ്യേ.. "
"ഓ.. "
"ആടിനെ കിട്ടി ..ല്ലേ?"
" ഉവ്വ്. "

കുയിലത്തു തറവാട്ടിലെ അമ്മിണിയമ്പ്രാളാണ്.
തൻ്റെ പുള്ളിപ്പശുവിനെ കടുപ്പാവട്ടത്തയ്യിൽ കെട്ടി അവർ കുശലാന്വേഷണത്തിനായി ആടുകൾക്കരുകിലെത്തി.

" ഉം.. നല്ല കുട്ട്യോളാട്ടോ!"

ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ഉമ്മുവിൻ്റേതു കൂടിയാകുമായിരുന്ന ആ ആടുകൾ രണ്ടിൻ്റെയും ഉമ്മുവിനോടെന്ന പോലെ നിറുകിലൂടെ തലോടി നെടുവീർപ്പുതിർത്തു.

സെയ്തലവി കല്ലിൽ നിന്നിറങ്ങി താഴെ ചവുട്ടി നിന്നു.

താഴേക്കു കുന്നിറങ്ങിപ്പോകുന്ന അമ്മിണിയമ്പ്രാളിൻ പിറകെ ഉമ്മു കൂടെ പോകുന്നു. വേഷം മാറി ദാവണി ചുറ്റി. നീണ്ടു ചുരുണ്ട മുടിക്കെട്ടിൽ തുളസിപ്പൂ ചൂടിക്കൊണ്ട് ..

അയ്യാളുടെ കണ്ണുകളിൽ പിന്നെയും ഉമ്മുവോർമ്മകൾ കണ്ണുനീർ ചുരത്തി.

ചെരിപ്പൊന്നു മാറ്റിയിടണം.
നടന്നു തേഞ്ഞ് തുള വീണതാണ്.
മുള്ളുകൾക്കു മേൽ ചവിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ അത് വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.

മുഷിഞ്ഞതും പിഞ്ഞിയതുമായ മുറിക്കയ്യന്‍ ഷര്‍ട്ടിന്റെ പോക്കറ്റില്‍ വെറുതെയെങ്കിലും ഒരു മുറിബീഡി തിരഞ്ഞു സെയ്തലവി .
പിന്നെ മാറ്റി വെച്ച ശീലങ്ങളെ ഓർത്ത് കൈകൾ പുറകോട്ടു മാറ്റിത്തട്ടി.

ബീഡിയില്ലെങ്കിൽ  ഒരു കാലിച്ചായ.., 
ഒരു പത്തു രൂപ വരെ ഇന്നു ചിലവാക്കാം. സന്തോഷമുള്ള ദിവസമല്ലെ..
മുനീറിൻ്റെ തട്ടുകടയിൽ ചായ കൂടാതെ പല തരം എണ്ണപ്പലഹാരങ്ങളുമുണ്ട്.
എങ്കിലും കാലിച്ചായ മാത്രം കുടിച്ചു ശീലിച്ചു.
അതും കൂട്ടരോടൊത്ത് നാട്ടുവർത്തമാനം പറഞ്ഞു നേരം പോക്കുന്നതിനിടയിൽ .
കഴിഞ്ഞയാഴ്ച കുറച്ചു കടച്ചക്ക കച്ചവടത്തിനൊത്തു കിട്ടി.
കൂലിച്ചിലവു കഴിച്ച് ചെറിയൊരു തുക മിച്ചമുണ്ടായിരുന്നു.
ആശാരിച്ചിലവും മരപ്പട്ടിക വാങ്ങിയ വകയുമൊക്കെ അധികച്ചിലവിലിടം നേടി എല്ലാം കാലിയാക്കിത്തീർത്തിരിക്കുന്നു.

സുലൈമാനിയടിക്കുന്ന പോലുള്ള ഒരു ചൊരുക്കുണ്ട് ചില പാട്ടുകൾക്ക്.
ഭ്രാന്തൻ കുന്നിൻ്റെ മുകൾത്തട്ടിലേക്കു നോക്കി അതിങ്ങനെ ഉറക്കെയുറക്കെ പാടുന്നത് ഇവിടെയൊരിക്കലും ഒരനാചാരമാകില്ല.


സെയ്തലവി  പല പാട്ടുകളും മൂളി നോക്കി.

പാട്ട് പലപ്പോഴും ചുമക്കിഷ്ടമാകില്ല.
അവ ചുരന്നു വരുന്നു.

ആരോഗ്യം വല്ലാതെ ക്ഷയിച്ചിട്ടുണ്ട്. നാൾക്കുനാൾ കണക്കിൽ ശരീരം പിന്നെയും ശോഷിച്ചു വരുന്നു.
ഷുഗറിനു മരുന്നു കഴിക്കുന്നുണ്ട്. ഷുഗറേറി വന്നാൽ ഇൻസുലിനുമെടുക്കും.
വലിയ ക്ഷീണക്കാരൻ ശരിക്കും ഈ ഷുഗറു തന്നെയാണ്.
നിശബ്ദനായ കൊലയാളി!

പണ്ടൊക്കെ ഓരോ ചുമക്കും കാജാബീഡിയുടെ സ്വാദായിരുന്നു.
ജമീലയെല്ലാം നിർബന്ധിച്ചു നിർത്തിപ്പിച്ചു.
ബീഡി വലിച്ചു വലിച്ചു ചുമയെ ചുമക്കുന്ന വാപ്പയാകുന്നത് അവൾക്കിഷ്ടമല്ലായിരുന്നു.

നേരമിത്രയും ഇരുൾ മറഞ്ഞിരുന്ന് വെളുപ്പും ചുവപ്പും മഞ്ഞയുമൊക്കെയായ തന്നഴകൊളിപ്പിച്ചിരുന്ന ഒരു കൂട്ടം കുഞ്ഞൻ പൂക്കൾ വെയിൽപ്പാത വന്നിളംമേനി തൊട്ടപ്പോൾ ചിരിച്ചിളം മനംകാട്ടി സെയ്തലവിയോട് കൂട്ടുകൂടാനുറച്ചടുത്തു.
തൊട്ടാവാടിയുടെ ഇല തൊട്ടു പരിഭവം പറയിച്ചിരുന്ന കുഞ്ഞു സെയ്തലവിയുടെ കുട്ടിക്കാലം പിന്നെയും സെയ്തലവിയെ കളിക്കു വിളിച്ചു.

തുമ്പപ്പൂക്കൾ വെളുക്കെ ചിരിക്കുന്നത് തൻ്റെയാടുകൾ കാണുന്നുണ്ട്.
മുക്കുറ്റിയും പർപ്പടകപ്പുല്ലും കറുകനാമ്പുകളുമൊക്കെ വളഞ്ഞിട്ട് തങ്ങളെ മോഹിപ്പിച്ചു ചിരിച്ചു കാണിക്കുന്നത് ആടുകൾ കണ്ണേറ്റുന്നുണ്ട്.

ഒരാടൽപ്പം വലിയതാണ്.
ഒരുപക്ഷെ കൂട്ടത്തിൽ ആദ്യത്തെയമ്മയായി
തൻ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കു മുലകൊടുത്തും
വാത്സല്യത്തൊടെ നിറുകും മുഖവും നക്കിത്തഴുകിയും അവൾ തന്നെയാവും തൻ്റെ വീട്ടിൽ കുഞ്ഞനക്കങ്ങൾ പെരുപ്പിക്കുന്നത്!

അറവുകാരൻ്റെ കൊറ്റനാട് ചെറുതായി ചിനച്ചു കാണിച്ച് അവൾക്കരുകിലേക്ക് ശൃംഗാരത്തോടെ എത്തി നോക്കുന്നത് സെയ്തലവി കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു നിന്നു.
കൂടെയപ്പോൾ ചുണ്ടിലൊരു കള്ളച്ചിരിയുണ്ടായി.
മനസ്സപ്പോഴേക്കും ജലപ്പരപ്പിൽ വാലിളക്കി നിൽക്കുന്ന പരൽ മീനുകളോളം മാറിപ്പോയിട്ടുമുണ്ടായിരുന്നു.

തൻ്റെ ആടുകൾക്കൊരു തുണ വരുന്നതിനെ പറ്റിപ്പോലും ചിന്തകൾ കാടുകയറി ചിക്കിച്ചികയാൻ തുടങ്ങി.

അറവുകാരൻ്റെ ആടിനു വില കേൾക്കണം.
തവണകളായി അടച്ചു തീർത്തേക്കാം.
വലിയ വിലയായിരിക്കും.
എങ്കിലും ഇപ്പോളവന് ഇവിടെയും വലിയ വിലയാണ്.
അവൻ ഒരാണൊരുത്തനാണ്.
ആ തണലിൽ ഇവറ്റകൾ രണ്ടും വളരട്ടെ.
പെറ്റുപെരുകി വലിയ കുലമുണ്ടാക്കട്ടെ.

വേറെയും ചില ആടുകൾ കുന്നുകയറി വരുന്നുണ്ട്.
അതെല്ലാം ഉസ്മാൻ്റേതായിരുന്നു.
അതെയെന്നടയാളപ്പെടുത്തി ഉസ്മാനുമുണ്ടായിരുന്നു കൂടെ.

"ഡാ സെയ്തോ.. അനക്കും ഇപ്പോ എന്നെപ്പോലെ ഒരു പണിയൊക്കെ ആയീ..ല്ലേ? ഹ് ഹഹ.."

ഉസ്മാൻ ചിരിച്ചു തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് സെയ്തലവിക്കു അരികിലെത്തി.

തിന്നു മിനുങ്ങി വരുന്ന അഞ്ചാടുകൾ അയ്യാൾക്കരികിലുണ്ട്.
അതിൽ രണ്ടെണ്ണം കൊറ്റനാടുകളായിരുന്നു.
നീണ്ടു വളർന്ന ഊശാന്താടികൾക്കിടയിൽ വലിയ പല്ലുകൾ അയവെട്ടിക്കാണിച്ച് അവ പുതുപ്പെണ്ണുങ്ങളെ കൗതുകത്തോടെ നോക്കി.

"രണ്ടു കൊറ്റൻമാരാ?"
സെയ്തലവി  അറവുകാരൻ്റെ കൊറ്റനാടിനെ വെറുതെ വിട്ടു.

" അതേ ടാ. മൂന്നു പെണ്ണുങ്ങൾക്കും സൊയ്രം കൊടുക്കാത്ത ഹറാം പെറപ്പുകള്."

"ഉം .നല്ല കുറുമ്പൻമാരാല്ലെ!"

"പിന്നല്ലാണ്ട്..!"

സെയ്തലവിയുടെ കണ്ണുകൾ തൻ്റെ കൊറ്റനാടുകൾക്കു മേൽ തിളങ്ങിത്തങ്ങിനിൽക്കുന്നതും ആശാ പാശങ്ങളുടെ കുരുക്കു കെട്ടിയെറിഞ്ഞ് അവറ്റകളുടെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റിവലിക്കുന്നതും ഉസ്മാന് തിരിച്ചറിയാനായി.
അവൻ്റെ മോഹങ്ങൾ പിന്നെയും ഉസ്മാൻ്റെ ചിരിയായി പൊട്ടി വിരിയാൻ തുടങ്ങി!

"ഡാ, അനക്ക് വേണേങ്കിൽ ഒന്നിനെ എടുത്തോ.
നിൻ്റെ ആടുകൾക്കും ഇനി മുതൽ ഒരന്തിത്തുണ വേണം."

"നല്ലതാ. പക്ഷെ... "

തല ചൊറിയുന്നുണ്ട് സെയ്തലവി .
കാര്യം പണമാണെന്ന് പറയാതെ തന്നെ അവൻ്റെ കൂട്ടുകാരനറിഞ്ഞു.
അയാൾക്കു തൻ്റെ ആട്ടിൻ കൂട്ടത്തോടുള്ളതുപോലെത്തന്നെ സെയ്തലവിയോടുമുണ്ടായിരുന്നു നിറയെ സ്നേഹം.

" സെയ്തേ, ഡാ.. നാട്ടിലുള്ള വില. അതിലും പത്തു രൂപ കുറവ്. അതും ഒരുമിച്ചു നീ തരണ്ട. നിൻ്റെ കൈയ്യിൽ ഉണ്ടാവണേനനുസരിച്ച് കുറേശ്ശെ കുറേശ്ശെയായിട്ട് നിനക്ക് പറ്റണ തന്നാ മതി ആടിൻ്റെ കായി. 
എന്താ?"

തൻ്റെ മോഹങ്ങൾക്കു മേൽ ഉസ്മാൻ്റെ അലിവ് പടച്ചവൻ്റെ കാരുണ്യമായിത്തന്നെ വന്നു നിറഞ്ഞു തലോടി തൻ്റെ സ്വാസ്ഥ്യത്തെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നതായും സന്തോഷത്തെ മധുരം പുരട്ടുന്നതായും അറിഞ്ഞു.

അതിർ കവിഞ്ഞു പോയ അയാളുടെ ആഹ്ലാദങ്ങൾ ഉടനെ ഉസ്മാൻ്റെ കൈത്തലം കടന്നെടുത്ത് വാഗ്ദാനം സ്വീകരിച്ചുറപ്പിക്കുകയും, ദൃഷ്ടികൊണ്ടു മാത്രമെങ്കിലും കൂട്ടത്തിലെ ഒരാണൊരുത്തനെ തൻ്റേ കൂട്ടത്തിലേതെന്ന് കരുതി മനസ്സുകൊണ്ട് ചേർത്തുവെയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.

ആടിനെ മേയ്ക്കുന്നവർ അവർ രണ്ടു പേരും സുഹൃത്തുക്കളും നല്ല അയൽക്കാരുമായിരുന്നു.
അതു കൊണ്ടു തന്നെ പിന്നെയും അവർക്കിടയിൽ തുടർ സംഭാഷണങ്ങളുണ്ടായി.
തങ്ങളുടെ സ്വകാര്യ ലോകത്ത് സ്വന്തം ഭാര്യയും മക്കളും മരുമക്കളുമെല്ലാം ലോഹ്യത്തോടെ കുശലം പറഞ്ഞു വന്നും പോയുമിരുന്നു.

പിന്നെയവർ ഗതി മാറി രാഷ്ട്രത്തെ പറ്റി ചിന്തിച്ചു.
കാശ്മീർ മുതൽ കന്യാകുമാരി വരെ മാറി മാറി വരുന്ന ഭരണമാറ്റങ്ങളേയും, രാജ്യാന്തരങ്ങളിൽ ചലം കെട്ടുകയും പൊട്ടിപ്പിളർന്ന്  മലിനമാകുകയും ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന  വംശവെറികളെ പറ്റിയും ,
സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയുടെ മതേതരത്വം ഇന്ത്യനും പാക്കിസ്ഥാനിയുമൊക്കെയായി വരിയുടഞ്ഞ് നാട്ടുകലാപങ്ങൾക്കു മുന്നിൽ ഷണ്ഡത്വമാർന്നു കഥാവശേഷമാകുന്നതിനെ പറ്റിയുമൊക്കെ വലിയ തോതിൽ വിലപിച്ചു.

ഉസ്മാൻ പറഞ്ഞു താൻ ദീനിയാണെന്ന്.
സെയ്തലവിയും പറഞ്ഞു താനും ദീനിയാണെന്ന്.
ദീനിനെ സംരക്ഷിക്കാൻ, സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയിൽ ഇതിനകം അകാലവാർദ്ധക്യമെടുത്ത മതേതരത്വം ഇനിയുമെത്ര കാലം തങ്ങൾക്കു കൂട്ടാകുമെന്ന് ആശങ്കപ്പെട്ടു ദു:ഖത്താലമർന്നിരുന്നു.

ഉഷ്ണം ഉഷ്ണത്തിലേക്കു ലയിച്ചു .
മുകളിൽ വെയിൽ കനത്തു കത്താൻ തുടങ്ങി.
ആടുകൾ കിതക്കാനും തങ്ങൾക്കു ചുറ്റും കുന്നിനിയും ചുരത്താത്ത കാനൽജലക്കാഴ്ചകളെ പരതിത്തുടങ്ങാനും ആരംഭമായതോടെ അവർക്കു വേണ്ടി മാത്രം അവരുടെ യജമാനൻമാർ തിരിച്ചു കുന്നിറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

ആടുകൾ തിരിച്ചു വന്നു.
ആശാരി മണിക്കുട്ടൻ പണിവൃത്തിയോടെ ചെയ്തിട്ട മരപ്പട്ടികക്കൂട്ടിലേക്ക് വീണ്ടും സെയ്തലവിയവരെ വിളിച്ചു കയറ്റി.
അവരെ മാത്രമല്ലാതെ, 
മൂന്നാമതായി ഒരാണൊരുത്തനെ കൂടി..

2023, ഏപ്രിൽ 16, ഞായറാഴ്‌ച

മരം വെട്ടുന്നവൾ . നോവൽ .അദ്ധ്യായം 1


മരം തിന്നു തീർത്ത ചിതലുകളാണേറെയും .

പുറ്റുകളിലിന്നേരവും നിലാവുവീഴ്ത്തി ചിതൽക്കൂട്ടങ്ങളെ  കാത്തുപോന്ന പിതാമഹനിന്നു വീണുപോയിരിക്കുന്നു !

പകലിറക്കത്തിനിയും രാവോളം നീളമുണ്ട്‌ .രാവിനും അങ്ങിനെത്തന്നെ .

എന്നിട്ടും ദിനരാത്രങ്ങളുടെ ദൈർഘ്യമളവുള്ള ആ കാലഘടികാരമിപ്പോഴും രാവിലെയും പകലിനെയും മാറിമാറി തുലാസിട്ടു തൂക്കിനോക്കിത്തന്നെയിരിക്കുന്നു !

ആർത്തിപൂണ്ട മനുഷ്യത്വര പോലെയാണത് !

മതിവരാതെ പിന്നെയും പിന്നെയുമങ്ങിനെ ...

വെട്ടിത്തീർന്ന കുഴികളിലേക്ക് വാഴക്കന്നുകളിൽ വെണ്ണീർ പുരട്ടിയെടുത്ത് ഇറക്കിവെക്കുമ്പോഴേക്കും വെയിൽ രൗദ്രഭാവം പൂണ്ടിരുന്നു .

മേനിയിൽ വിയർപ്പാടായി കണങ്കാലിറങ്ങി വരുന്ന ആ രൗദ്രചൂടിനെ ഇനിയും ഗൗനിക്കാതിരിക്കാനായില്ല സെയ്തലവിക്ക് .

തൻ്റെ പ്രായത്തെ അന്പത്തിയഞ്ചിനോടടുപ്പിച്ച അഞ്ചു നാളുകളെ ഇതിനോടകം കഴിഞ്ഞുപോയിട്ടുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ .

പതിവുപോലെ പള്ളിയിൽ പോയി ളുഹാ നിസ്കരിച്ചതൊഴിച്ചാൽ അന്ന് പിറന്നാൾ  ആഘോഷത്തിൽ പെടുത്താവുന്നത് വേറെ ഒന്നും തന്നെ ഉണ്ടായിട്ടുമില്ല .

തന്നോടൊപ്പം പിറന്നാൾ ആഘോഷിക്കേണ്ടവൾ ഉമ്മുകുൽസുവായിരുന്നു .

തൻ്റെ പിറന്നാളുകളെ അവളെന്നേ കൊണ്ടുപോയിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു .

ആ പോട്ടെ ,എല്ലാം പോട്ടെ ..

പിരട്ടി വെച്ച വാഴക്കന്നുകളിലേക്കിനി വെള്ളം പകർത്തിക്കൊടുക്കണം. ഇളം പച്ചപ്പുകളെ  പശിമയാക്കി  വെട്ടിയിട്ടു തടം മൂടണം .

പിന്നെയും മിച്ചം വരുന്ന സമയങ്ങളുണ്ട് , അതിനി ചിതൽ വെട്ടിവീഴ്ത്തിയ പാഴ്‌മരത്തെ വിറകാക്കി കൈമഴുകൊണ്ടു കോതിയെടുക്കാനുള്ളതാണ് .

ഉമ്മുവിൻ്റെ കൂട്ടില്ലാത്ത കിനാവുകളിലേക്ക് പുതിയതായി ചേർത്തിട്ടുണ്ട് താനിതും !

വാക്കുകളിലും പ്രവൃത്തികളിലും ഒരു കൈസഹായമില്ലാതെ വരുന്ന വേളകളിലൊക്കെ ഉമ്മു തൻ്റെ നഷ്ടപ്രഭാവമുണർത്തിക്കൊണ്ടു പതിവായി കടന്നുവരുന്നുണ്ടിപ്പോൾ ...

പ്രായമിപ്പോൾ അൻപത്തഞ്ചടുത്തുവെന്നു പറഞ്ഞാലത് വൻപ്രായമായിട്ടില്ല തന്നെ .

കാരണം അത് മാത്രമല്ല  !

അരുതെന്ന്‌വിലക്കി തടയിട്ടു നിർത്തി നിന്ന ആരോഗ്യത്തെ പ്രായമാണ് വീഴ്ത്തിയിട്ടതെന്നു പറയാനായിട്ടില്ലയിനിയും .

ജീവിത പ്രാരാബ്ധങ്ങൾ , കടങ്ങൾ വീട്ടാനേറേയെടുത്ത സമയങ്ങൾ ,പ്രിയപ്പെട്ടവൾ നഷ്ടമായത്  അങ്ങിനെ കൂട്ട് നിർത്തി പറയാൻ ഒട്ടേറെയുണ്ട് കാരണങ്ങളായി .

നാളെ ഖബറിലേക്ക് മണ്ണായി തന്നെയും ചേർക്കുമ്പോൾ അരുമ മകൾക്കു വിലപിക്കാൻ ഉപ്പയുടെ ഓർമ്മകൾ മാത്രമല്ലാതെ കടമെന്ന രണ്ടക്ഷരം കൂടി  കൂട്ടുപോകരുതെന്ന ഒരു പ്രാർത്ഥന പടച്ചോനോട് ബാക്കിയാക്കി നിൽക്കുകയാണിപ്പോഴും .

മണ്ണു വെട്ടിനിരത്തിയ വാഴത്തടത്തിൽ നനവുവരുന്നു !

വെള്ളിച്ചില്ലു കണക്കെയുള്ള തണുത്ത വെള്ളം ധാരയായി വന്നു വീഴുന്നു !

സെയ്തലവി മുഖമുയർത്തി ജമീലയുടെ ചിരിക്കുന്ന കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കി.

"നീയെപ്പോ വന്നു ?"

"ഇന്ന് ക്ലാസുണ്ടായില്ല ഉപ്പാ .

ശേഖരൻ മാഷ്ക്ക് സുഖമില്ല ."

 "എന്തു പറ്റി നിൻ്റെ മാഷ്ക്ക്?"

"അറിയില്ല ഉപ്പാ. വല്ലാതെ വിയർത്തു. പിന്നെ തളർന്നു കസേരയിലിരുന്നു. ഉടനെ എല്ലാവരും ചേർന്ന് അമലയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി "

പ്രായാധിക്യം മാഷെ തളർത്തിയതാണോ? കണക്കു പുസ്തകത്തിനു സ്വന്തമായ ഗണിതചിഹ്നങ്ങളിട്ട് ആയുസ്സിനെ അളന്നുണ്ടാക്കുന്ന വിദ്യയുടെ പേരാണ് എപ്പോഴും പ്രായം എന്നത്. 

രോഗാരിഷ്ടതകൾ മറ പൊക്കി പുറത്തു വരുമ്പോഴൊക്കെ അറിയാതെ ആ കാലഗണനപ്പട്ടികയെടുത്ത് ഇനം തിരിച്ച് നല്ല കാലം തിരിച്ചെടുക്കാൻ കൊതിച്ചു നോക്കാറുണ്ട്. 

ഇല്ല. 

നരച്ചു കീറിപ്പോയ വള്ളി നിക്കറുകൾ, ചില്ലുടഞ്ഞുണ്ടായ വളപ്പൊട്ടുകൾ എല്ലാം എല്ലാം ബാല്യക്കണക്കിൽ കാലം തിരിച്ചെടുത്തതാണ്. 

അതും പോകട്ടെ...

നട്ടു തീർത്ത വാഴക്കന്നുകളെ ഇനി മകൾ പരിപാലിക്കട്ടെ.

മരം തിന്ന ചിതലുകളെ നിലാവുകൾ പരിപാലിക്കുന്നതു പോലെ ഇനി ഞാൻ മഴു പാലകനാകട്ടെ..

തീയായും പുകയായും സ്വയം എരിഞ്ഞു തീർന്ന് ചാരമാകാൻ കാത്തു നിൽപ്പുണ്ടല്ലോ സ്വയം അറുതിയായി നുറുങ്ങി വീണുപോയ പത്താണ്ടിൻ പ്രായമുള്ള മുറ്റത്തെ പാഴ്മരം!

സെയ്തലവി ഇറയത്തു തൂങ്ങി വിശ്രമത്തിലമർന്നിരുന്ന മഴുവെ കൈ വെച്ചുണർത്തി.

അതാകട്ടെ സെയ്തലവിയുടെ കൈത്താളത്തിൽ ആടിയാടി തുണ്ടു തുണ്ടായിത്തീരാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട പാഴ്മരത്തെ ലക്ഷ്യം വെച്ചു കുതിച്ചു.

ആദ്യത്തെ ഒരു വെട്ട്.

രണ്ടാമതും ഓങ്ങി വെട്ടാൻ മഴു ഉയർന്നു കയറുമ്പോൾ മകളുണ്ട് വന്നു തടയുന്നു!

" ഉപ്പാ, എന്താണീ കാട്ടണെ?! വയ്യാത്ത ആളാണെന്ന് ഓർമ്മയില്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ?"

അവൾ ബലമായി മഴു വന്നു വാങ്ങിക്കൊണ്ടുപോയപ്പോൾ അയാൾ നിർന്നിമേഷനും ഒരു പാഴ്മരവുമായി സ്വയം ഒരു വെട്ടിക്കീറൽ ആരംഭിച്ചു .

"ജമീലാ, ഞാനിങ്ങനെ വീട്ടിൽ വെറുതെ കുത്തിയിരിക്കണന്നാണോ നീ പറയണത് ?"

"വേണ്ടാ. നമുക്ക് പഞ്ചായത്തീന്ന് ആടിനെ പാസ്സായിട്ടുണ്ട് ഉപ്പാ. ഒരു കൂടുണ്ടാക്കണം. ഉപ്പ അതിനെ പറ്റി ആലോചിക്ക് "

സെയ്തലവിയുടെ മുഖത്ത് തെളിച്ചമുണ്ടായി. ആ തെളിച്ചത്തിനു പിറകെ നിന്ന് അവിടവിടെയായി ആടുകൾ ചിണുങ്ങിയും വാൽ പിടപ്പിച്ചും ചെവിയിട്ടാട്ടിയും പതിയാരം പറഞ്ഞു!

" മെമ്പറു പറഞ്ഞോ ജമീലാ?"

"ആ ,പറഞ്ഞ്.മെമ്പറ് ഷാജിക്കാ പറഞ്ഞ് രണ്ടാടിനെ പാസായിക്കണേന്ന് "

" അള്ളാ.. "

തൽക്കാലത്തേക്ക് വീട്ടിലെ ദാരിദ്യം ഹനിക്കാൻ രണ്ടാടുകൾ വരുന്നു!

ഇനി ആശാരീനെ വിളിക്കണം. നല്ല ചിതലുപറ്റാത്ത പട്ടികകൾ കോൽക്കണക്കുനോക്കി വാങ്ങിപ്പിക്കണം.


" ജമീലാ, വലിയ കൂടുവേണം പണിയിക്കാൻ. ഒരു പത്തു പതിനഞ്ച് ആടിനെങ്കിലും നിൽക്കാൻ പറ്റണം.

 നല്ല നീളത്തിലും വലുപ്പത്തിലുമുള്ള കൂട്! പണിക്ക് ആ ആശാരി മണിക്കുട്ടനെ രണ്ടു ദിവസത്തേക്കെങ്കിലും നിർത്തേണ്ടിവരും.. "

സെയ്തലവി മുൻ വിധികളോടൊത്ത് കൂട്ടിൻ കിനാവുകൾ കാണാൻ തുടങ്ങി.

" ഇപ്പോ തന്നെ അത്രയ്ക്കൊക്കെ വേണോ ഉപ്പാ? ആടുകൾ വലുതായി പെറ്റുപെരുകി നിറഞ്ഞിട്ടൊക്കെ പോരേ ഉപ്പാ?"

സെയ്തലവിയുടെ ചിന്തകൾക്കാണപ്പോൾ ഘനം വെച്ചത്.

നെടുനാളിൻ്റെ ജീവിത പരിചയങ്ങൾ അതിനു വെള്ളവും വളമായും കൂടെ ചേർന്നു. അയാൾ മകളെ മുഖമുയർത്തി ഗൗരവത്തോടെ നോക്കി. 

ജീവിതമിനിയും പഠിച്ചിട്ടില്ലാത്ത കുട്ടിയാണ്.

"മോളെ ജമീലാ, ആടുകൾ വരാനും പെറ്റുപെരുകാനുമൊക്കെ കാലം വരണതും കാത്തു നിൽക്കണോരൊന്നും നല്ല കച്ചോടക്കാരാവില്ല. 

കുറഞ്ഞ വിലക്ക് നല്ല ഇനം ആടുകളെ കൂട്ടത്തിൽ വാങ്ങി വളർത്തണം.

നല്ല വില കിട്ടിയാൽ വിൽക്കണം. കുറഞ്ഞ വിലക്ക് പിന്നെയും വാങ്ങണം. 

അതാ ഈ കച്ചോടത്തിൻ്റെ ഒരു രീതി. "

" ഉപ്പാന് കച്ചോടറിയാം.

അടക്കയും, കുരുമുളകും, തേങ്ങയും, മാങ്ങയും, ചക്കയുമൊക്കെ കുറേയേറെ വാങ്ങിയും വിറ്റും നടന്ന ആളല്ലേ ഉപ്പ!

പക്ഷേല് ഇപ്പോ അതാണോ ഉപ്പാൻ്റെ അവസ്ഥ. പ്രഷറുണ്ട്, ഷുഗറുണ്ട്, കൊളസ്ട്രോളുണ്ട്. പിന്നെ കൂടാതെ ഞാനൊരു പെങ്കുട്ടീമുണ്ട്. 

എനിക്കിതൊക്കെ നോക്കി നടത്താൻ പറ്റ്വോ?! പഠിക്കാൻ പോകണ്ടെ ഉപ്പാ?"

വാപ്പയുടെ വാമൊഴി കേട്ടുവെങ്കിലും പിന്നെയും മകൾക്കു ശങ്ക ബാക്കി നിൽക്കുന്നു. 

അതവളെക്കൊണ്ട് പിന്നെയും ഉത്തരങ്ങൾ തേടിയിറക്കവെ പ്രായം വീണ്ടും ഇവിടെ ശതഗുണീഭവിച്ചു കിതച്ചു!

നിറയെ കൊളസ്ട്രോളുള്ള അമ്പത്തഞ്ച് പ്രായം ആ വീടിൻ്റെ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയെ വെല്ലുവിളിക്കുകയാണ്.

എങ്കിലും തോൽക്കാനുറച്ചിട്ടില്ല അയാൾ.

"നീ വെറും വെറുമൊരു പീറപ്പെങ്കുട്ട്യായി കിനാവു കണ്ടിരിക്ക്യാ?

നല്ല ഉസിരുള്ള പെങ്കുട്ട്യാവണം സെയ്താലീൻ്റെ മോള്. ഉപ്പാക്ക് അങ്ങനെ കാണണതന്നെ പെരുത്ത സന്തോഷം.

അല്ലെങ്കിലും ഈ ആടിനെ മേയ്ക്കണ പണിയൊക്കെ പെങ്കുട്ട്യോൾക്കല്ലാണ്ട് വേറെ ആര്ക്ക് പറ്റും?"

"എനിക്ക് പഠിക്കാൻ പോണ്ടെ ഉപ്പാ. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഏറെ പഠിക്കാനിണ്ട്. അതിനിടക്ക് ആടിനെ നോക്കാനൊക്കെ എപ്പഴാ എനിക്ക് സമയം കിട്ട്വാ?"

"ഹ്ഹിഹി... "

സെയ്തലവി ചിരിച്ചു.

"മോളേ, ഈ ആടിനെ നോക്കണതൊന്നും അത്ര പെടാപാടുള്ള പണിയല്ല. ഒരു ജീവിതം നോക്കാനാ പാടു മുഴുവൻ! 

സ്വന്തായി ഒരു വീടും കുടീം മക്കളും അവരുടെ കുട്ടികളുമൊക്കെയായി എല്ലാവരേം ഒന്നിച്ചു നിർത്തി അല്ലലും അലട്ടുമില്ലാണ്ട് കഴിഞ്ഞു കൂടിപ്പോണം.

അതാ ശരിക്കുമുള്ള ജീവിത പാഠം."

നീണ്ട നാളുകളോരോന്നും തന്നിൽ പാഠഭേദങ്ങളേറെ വരുത്തിത്തീർത്ത ജീവിതമെന്ന വലിയ പാഠപുസ്തകത്തെ തൻ്റെ അരുമ മകൾക്കു കാണായ രീതിയിൽ തുറന്നു തന്നോടു ചേർത്തു നിർത്തി അനുഗ്രഹിക്കുന്നതായി സങ്കൽപ്പിച്ചു.

കൂടെ വിശാലമാക്കിയിട്ട ഖബറിൽ കിടന്ന് ഉമ്മുവും തൻ്റെ മകളെ ആ സമയം ചേർത്തണച്ചു അനുഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെന്നും കൂടെ കൂടെ സങ്കൽപ്പിച്ചതിനാൽ കണ്ണിൽ ഈറൻ പൊടിഞ്ഞു നനവുണ്ടായി സെയ്തലവിക്ക്.

ശരിക്കും ഇപ്പോൾ മുതൽ അയാൾ തന്നെ തന്നെ നവീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു.

വാഴപിരട്ടി വെക്കുന്നതും വിറകു കീറുന്നതുമെല്ലാം അതിൻ്റെ ഭാഗമായി മാത്രം ഇനി മുതൽ വായിച്ചെടുക്കാം.

മനുഷ്യാധ്വാനത്തിൻ്റേതായ മസിൽ പെരുക്കങ്ങൾക്കു മേൽ യന്ത്രം അധിനിവേശവും ആധിപത്യവുമുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട് .

യന്ത്രക്കറക്കത്തിൽ മനുഷ്യന് എല്ലാം കൈക്കരികെത്തന്നെ വന്നു ചേർന്നിരിക്കുന്നു!

എന്നാൽ ഇതിലെ നല്ലതിനെ മറ്റൊരു ചീത്ത വശം വന്നു വാരിക്കിടപ്പുണ്ട്,

അധ്വാന രഹിതമനുഷ്യ സമൂഹത്തിൻ്റെ പുതിയ ആരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങളുടേതായി !

അടുക്കളയിൽ നിന്ന് അരങ്ങത്തേക്കു വരെ യന്ത്രക്കൈകളെ സ്വാധീനിച്ചാനയിച്ച് പുതിയ നാളുകളിലെ മനുഷ്യക്കാട്ടിക്കൂട്ടലുകൾ, തിടുക്കങ്ങൾ, എല്ലാം പരിണമിച്ചു പരിണമിച്ചൊടുവിൽ അവനറിയാതെ തന്നെ തന്നിൽ തന്നെയുള്ള ശാരീരിക ക്ഷമതയെ തുരുമ്പെടുക്കാൻ വിടുകയും  നാഢീ ഞരമ്പിടങ്ങൾക്ക് രക്തമിരമ്പാനിടകൊടുക്കാതെ ശീതീകരിച്ചു ശീതീകരിച്ച് ശോഷിപ്പിച്ചു കൊല്ലുകയും കൊഴുപ്പടിച്ചുകൂട്ടി  രോഗവാഹിയാക്കുകയും ചെയ്തത്‌ ഇതിൻ്റെയൊക്കെ പരിണിത ഫലം!

പ്രായാധിക്യത്തിൻ്റേതായ കാലഗണന പട്ടിക പിന്നെയും ഗ്രാഫിറങ്ങി താഴേക്കുവന്നതിൻ്റെ പൊരുൾ തനിക്കായും തൻ്റെ ചുറ്റുപാടുള്ളവർക്കായും വേണ്ടി ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണ് സെയ്തലവി സ്വയം ഗ്രഹിച്ചു മുന്നോട്ടു പോകുന്നത്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ പുതിയ തിരിച്ചറിവിൻ്റെ ഉന്മാദത്താൽ സെയ്തലവിയിപ്പോൾ അതിരാവിലെയെഴുന്നേറ്റ് നടത്തത്തിനിറങ്ങുന്നു.

വലിയ വേഗതയിൽ തന്നെ നടന്നും കിതച്ചും നാഢീയിടങ്ങളെ രക്തപ്പശിമ ആവോളം വലിച്ചു കുടിക്കാൻ വിട്ടും തൻ്റെ നഷ്ട പ്രായത്തെ തിരിച്ചുവിളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടുമിരിക്കുന്നു!

അതും ഒരു കുട്ടിക്കാലത്തിൻ്റെ കളിയിരമ്പത്തോടെ..

" മകളെ, കണ്ണിമാങ്ങകൾ ചുണ ചെത്തി ഉപ്പു ചേർത്തു നീ കുപ്പികളിൽ നിറച്ചു വെക്കണം. 

പഴുക്ക പ്ലാവില കോട്ടി രാവിലെ കഞ്ഞി കുടിക്കണം. പച്ചമുളകും കോൽപ്പുളിയും ചമ്മന്തിയരച്ച് അങ്ങിനെയങ്ങിനെ. ഉപ്പുപ്പാൻ്റെ കാലം മുതൽക്കെയുള്ള ശീലമാണത്. "

കൈക്കുടന്ന നിറയെ കണ്ണിമാങ്ങകൾ വാരിയെടുത്ത് മകളെ നോക്കിച്ചിരിച്ചും ചിരിയുടെ പടർപ്പു വല്ലികളായി ഉപ്പയും മകളും പരസ്പരം ചേർത്തു പിടിച്ചും, സന്തോഷിച്ചും അന്നത്തെ പകലിനെ സാർത്ഥകമാക്കവെ ,ഉപ്പയുടെ കൈമാറിയെത്തിയ മഴുവുയർത്തിയെടുത്ത് മകൾ മരം വെട്ടാനാരംഭിച്ചു!

സൃഷ്ടാവിൻ്റെ വിരൽപ്പാടുകളെ വിട്ടകന്ന മരമാകട്ടെ, പകുതി മണ്ണായും പിന്നെ പകുതി തീയായും പുകയായും കനൽ കയ്ക്കുന്ന ചാരമായും ചുറ്റഴിയുന്നതിന് സ്വയം പകുത്ത് ഇനിയൊരു സൃഷ്ടിയില്ലാത്ത വിധം തൻ്റെ വിധി സ്വീകരിക്കാൻ തുടങ്ങി..


(അടുത്ത ഭാഗം)





2017, നവംബർ 5, ഞായറാഴ്‌ച

മരുന്ന്


മുകിലറിയാതെ മിഴിനീർ നിറച്ചു വാനം
പകൽ, പടിവാതിലിൽ വീണു കേണിരുന്നു
രാപക്ഷി ചേക്കേറും ചില്ല വാനിൻ
ഒരു മാത്രയന്നീർമിഴി തുടച്ചു
വാനിൽനിന്നുതിരുന്ന മിഴിനീർക്കുട ങ്ങളെ
വിഷവിത്തു നുകരുന്ന കാഴ്ചയെങ്ങും
ഭൂമിതൻ വിരിമാറിലാഴ്ത്തി നഖക്ഷത
മാർത്തു ചിരിക്കുന്ന കാട്ടാള ജന്മങ്ങൾ
പൊയ്പോയ ബാല്യത്തിൻ നന്മച്ചിരാതുകൾ
ഊതിയണച്ചുമതിഭ്രമം കൊള്ളവെ
മണ്ണും മലിനമായ് മനസ്സും മലിനമായ്
പ്രകൃതിക്കുമുള്ളിൽ ജരാനര പൊന്തിനാൾ
വിഷഗന്ധമേറ്റു ചുമച്ചു മരിക്കുന്നു
മണ്ണിലെ മർത്ത്യന്റെ പ്രാണവായു
വെയിലിന്റെ വാൾത്തലയേറ്റു പിടച്ചു
നുരച്ചു മരിക്കുന്നു നാൽക്കാലികൾ..
Youtube(Vedio)

2016, മാർച്ച് 5, ശനിയാഴ്‌ച

സ്നേഹിതന്‍ .

ശരിയാവുമെന്ന പ്രതീക്ഷകളാണ് ജീവിതത്തെ നയിക്കപ്പെടുന്നത് .
പ്രതീക്ഷകള്‍ ഇല്ലെങ്കില്‍ ജീവിതം നയിക്കപ്പെടണമെന്നില്ല .
കുന്നോളം മോഹിച്ചാല്‍ കുന്നിക്കുരുവോളം കിട്ടുമെന്നത് വെറുതെയാണ് .
നേടിയെടുക്കാന്‍ കഴിയുന്നതെ ആഗ്രഹിക്കാവൂ .
തിരിച്ചുവരാത്തവര്‍ക്കുവേണ്ടി തിരിഞ്ഞുനോക്കിയിട്ടെന്താണ് കാര്യം .
തീര്‍പ്പ് കല്പ്പിക്കുംപോള്‍ വിധിയെ സ്നേഹിതനാക്കുന്നതാവും രക്ഷ .
ആഗ്രഹിക്കുന്നതിനും ദുഖിക്കുന്നതിനും എന്തു വിലക്ക് കല്പ്പിക്കാനാണ് .
വിധിയാണ് യഥാര്‍ത്ഥ സ്നേഹിതന്‍.